از حضرت امام جعفر صادق علیه السلام روایت شده است که فرمودند  وقتی آیه ی :

وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَىٰ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ

آل عمران (135)

و آنان که اگر کار ناشایسته کنند و یا ظلمی به نفس خویش نمایند خدا را به یاد آرند و از گناه خود (به درگاه خدا) توبه کنند-و کیست جز خدا که گناه خلق را بیامرزد؟-و آنها که اصرار در کار زشت نکنند چون به زشتی معصیت آگاهند.


 نازل شد ، شیطان به بالای کوهی در مکه رفت و با بلندترین آوازش عفریت ها ی خود را صدا زد .

همه نزد او جمع شدند و پرسیدند : ای بزرگ ما ! چه شده است که ما را فراخواندی ؟

شیطان گفت : چنین آیه ای نازل شده است ، کدام یک از شما می تواند اثر آنرا خنثی کند؟

تعدادی از عفریت ها برخواستند و نظرات خودشان را گفتند و هر بار شیطان میگفت : این کار از تو برنمی آید .

تا آنکه یکی از آنها بنام " وسواس خنّاس " گفت : اینکار را به من واگذار .

شیطان گفت : از چه راهی آن را خنثی خواهی کرد ؟

او گفت : به آنان وعده می دهم و آرزومندشان می کنم تا مرتکب خطا و گناه شوند و هنگامی که در گناه افتادند ، استغفار و راههای آن را از یادشان می برم و آنان را در آن گناه ثابت قدم میکنم .

شیطان گفت : آری ، این است راه درست و کاری !

سپس او را موکل بر این مأموریت کرد تا روز قیامت .

 


این هم لطف یزدان در مقابله با ترفند شیطان

 اللهم عجل لولیک الفرج